แม้ ไม่อาจเทียบหนึ่งใน ล้าน

ลูกขอตั้งปณิธาณ สานสิ่งที่พ่อสร้างไว้

จะขอ เดินตามรอยเท้าพ่อไป เหนื่อยยากเพียงไหน

ไม่ทำให้พ่อผิดหวัง 

เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสพบกับมาสเตอร์

ดีใจ  นานแล้วที่ไม่ได้เจอกัน ภายนอก  มาสเตอร์ดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย

แต่ภายในยังไงก็ไม่เปลี่ยน หรือเปลี่ยนแต่เราไม่รู้...

เกือบๆจะ ๕ ปีแล้วที่เราได้รู้จักกัน รักหรอ? มันไม่ใช่ความรักหรอก

หรือมันเป็นความรัก แต่เราเองที่มองข้ามมันไป ปิดกั้นมันไป

จนวันนึงเมื่อเรามองย้อนกลับไป เราทำอะไรลงไป

มาสเตอร์บอกว่า นานมาแล้วที่มาสเตอร์เคยตกหลุมรัก นานซัก ๔ ปีได้...

มาตอนนี้ คราวที่แล้วที่เราเจอกัน ใช่เกือบปีมาแล้ว ครั้งนั้นเราไปเวียนเทียนกัน

เกือบปีแล้วสินะ คราวหน้าที่เราจะได้เจอกัน จะใช้เวลาอีกนานเท่าไหร่

เราถกกันเรื่องความรัก เรื่องรูปแบบของความรัก เหมือนจะได้บทสรุป แต่สุดท้าย ความรักมันไม่มีบทสรุปหรอก

สุดท้าย ขอไว้อาลัยให้กับความรักของเรา...ด้วยบทความบทนี้

I saw a lovely Japanese moon once in different sky under different stars!
But I think I had too much respect and decency to stretch out my hand and touch it...
It used to be happy times for me whenever I had a chance to talk to her. But some things are not meant to be, and I cannot even tell you why and how.
There was a dfiferent guy, and what else could I have done but trying to be happy for her. I listened to all the stories she told me about this guy, while all I really had wanted was to BE that guy.
It's been so long now. There was a total eclipse of the moon, and again, I listened to every tear that fell from the rosy cheek of this moon down to the ground, as if it landed right on my own shoes...
The moon has set. And found its way into a new sky. And the moon's face is similar to yours, my dear!

If I were the moon
Wherever you may be
I would shine my light on you.

And if I were a rock
Wherever you may go
I would put myself down for you to rest on me.

If you were the moon
You would hardly ever pass
over the edge of my house.

And if you were a rock
Wherever I may be
You would crush me
You would crush me

 ...

I LOVE YOU MARTIN and I know that it's too late to tell you but I want you to know that you are always in my heart,always.

Moonie,

 

 

 

ความเหงานี่มันน่ากลัวจริงๆ ยิ่งอากาศเป็นอย่างนี้ด้วย

ไม่แปลกใจเลยที่ทำไมคนสูงอายุอังกฤษถึงฆ่าตัวตายกันเยอะแยะ

ยิ่งอากาศขมุกขมัวแบบนี้ด้วย

ทำไมมันเหงาอย่างนี้นะชีวิตเรา 

เมื่อไหร่จะถึงวันนั้น วันแห่งความฝันที่เราจะได้อยู่กับเขาอย่างมีความสุข

วันนี้ลงพื้นที่จ.อุทัยธานี  เห็นเด็กเข้าร่วมทำกิจกรรม โดยเฉพาะเด็กด้อยโอกาส

คิดในใจว่าเด็กสมัยนี้โชคดี รัฐบาลหันมาให้ความสนใจให้เด็กได้แสดงออกในทางที่ดี

สนับสนุนเด็กให้ทำดี และให้ระแวดระวังตัวมากขึ้น

ขออวยพรให้เด็กๆทุกคนเติบโตอย่างเข้มแข็งในสังคมโลกที่ทุกวันเสื่อมลงเรื่อยๆ

และขอให้เด็กๆทุกคนที่มีโอกาส โปรดช่วยหยิบยื่นโอกาสให้กับเพื่อนๆคนอื่นด้วย

The more you give,the less you have to carry    ค่ะ

edit @ 3 Oct 2009 22:06:11 by Tucxkie l ตั๊กกี้